Skip navigation.
Home

پی گیری وضعیت مرگهای مشکوک در زندانها

در چند سال گذشته گزارشاتی از مرگهای مشکوک در بعضی از زندانها در رسانه ها منتشر شده است که تا کنون برای افکار عمومی بصورت سوال باقی مانده. در این قسمت در جهت روشن شدن این ابهامات تلاش می شود.

هویت یکی دیگر از جانباختگان فاش شد: سعید عباسی

سعید عباسی، 27 ساله، از کسبه‌ی محله‌ی سلسبیل بوده که بر اثر اصابت گلوله به سرش به شهادت رسیده است.
بر اساس گزارش رسیده به «موج سبز آزادی» سعيد عباسي، 27 ساله و مجرد، مغازه‌دار در محله‌ی سلسبيل (خیابان رودکی) تهران و خود ساکن محله‌ی پونک بوده که در روز 30 خرداد با اصابت گلوله از ناحیه‌ی سر، در مقابل دیده‌ی پدرش و سایر مغازه‌داران به شهادت رسیده است.
این گزارش حاکی است پیکر او را تنها در ازای دریافت پول و تعهد مبنی بر اینکه هیچ شکایتی از کسی ندارند، تحویل داده‌اند.

پاسخ برای: پی گیری مرگ مشکوک حسین اکبری در اعتراض‌های روزهای پس از انتخابات

خبرگزاری هرانا : حسین اکبری یکی دیگر از جوانانی است که پس از بازداشت شدن توسط نیروهای امنیتی در اعتراض‌های روزهای پس از انتخابات ایران، کشته شده است. این در حالی است که تا تاریخ 30/4/88 و با پی‌گیری خانواده‌اش از طریق دادگاه انقلاب و بازداشت‌گاه اوین و دیگر بازداشت‌گاه‌های موجود در تهران، هیچ اطلاعی از سرنوشت وی یا محل نگه‌داری‌اش در دست نبود. در روز 31/4/88 با تماسی که با خانواده‌اش گرفته شد، از آن‌ها خواسته شد تا به بیمارستان امام‌خمینی، برای تحویل گرفتن جسد فرزند خود مراجعه کنند و با مراجعه‌ی آن‌ها مشخص شده است که دلیل کشته شدن وی بر اثر ضربه‌ی مغزی بوده و روی بدن او آثار متعدد باتوم دی

جان باختن محسن روح الامینی ، فرزند عضو ارشد ستاد رضایی

محسن روح‌الامینی، فرزند عبدالحسین روح‌الامینی یکی از اعضای ارشد ستاد انتخاباتی محسن رضایی، در زندان اوین جان‌باخته‌است.

به گزارش تارنمای «موج سبز آزادی»، مسئولان زندان اوین طی تماس تلفنی با خانواده روح‌الامینی به آن‌ها گفته‌اند که برای تحویل پیکر فرزندشان مراجعه کنند.

محسن روح‌الامینی در تجمع اعتراضی ۱۸ تیر ماه دستگیر شده بود و به خانواده وی اعلام شده بود که فرزندشان به زودی آزاد می‌شود.

به خانواده روح‌الامینی اعلام شده بود که فرزندشان به زودی آزاد می‌شود

يکی ديگر از بازداشت شدگان راه پيمايی های بعد از انتخابات ايران جان سپرد

محمد کامرانی، جوان ١٨ ساله ای که در سالگرد اعتراض دانشجويان در ١٨ تيرماه بازداشت شده بود، بر اثر جراحات وارده در بازداشتگاه های جمهوری اسلامی، در روز بيست و پنجم تيرماه در بيمارستان مهر تهران، جان سپرد.

محمد کامرانی تازه ترين قربانی خشونت های دولت عليه اعتراض های مردمی است که نامش در رسانه های خبری منتشر می شود. پيش از اين نام و تصاوير شمار ديگری از نوجوانان و جوانان که در جريان سرکوب خشونت آميز معترضان به نتيجه انتخابات جان باختند در رسانه ها منتشر شده بود.

یک شهروند ایرانی در شهر پاریس با ضربات چاقو ترور شد.

سالروزی دیگر به تجدید عهد

هجده سال پیش در چنین روزی، یک شهروند ایرانی در شهر پاریس با ضربات چاقو ترور شد. جرم او عشق به ایران و آزادی‌خواهی بود. پدرمان عبدالرحمن برومند از پیروان نهضت ملّی و هوادار محمد مصدق و دوست و همرزم شاپور بختیار بود. او رفت و برای بازماندگانش میراثی گرانبار از سربلندی و مسئولیت بر جای گذاشت. از فردای این فاجعه، ما فرزندان، بار سنگین وظیفۀ دادخواهی را در شرایطی که هیچ دولتی مسئولیت اجرای عدالت را عهده دار نشد، بی هیچ یاوری، به دوش کشیدیم. در طول این سال‌ها لحظه ای بار این مسؤلیت، وجدان ما را رها نکرده است. با خود اندیشیدیم که تنها و ناتوان چه می توان کرد و آموختیم که انسان در عمق ناتوانی باز می تواند با بیان حقیقت در مقابل شرّ و دروغ ایستادگی کند و با این کار فضایی هرچند کوچک در مقابل دنیای دروغین نظام‌های خودکامه گشوده و چون آیینه ای شفاف، پلیدی هایشان را در برابر همگان بازتاب دهد . ستمکاران در پنهان کردن بیدادشان اصرار می‌ورزند، و این اصرار خود گواهی است بر پلیدی اعمالشان. اگر نه، چرا با بازماندگان قربانیان کشتار سال ٦٧، همچنان تندی می‌کنند و راه آنان را به مزار بی نام و نشان عزیزان‌شان در خاوران می بندند؟ چرا از عهده‌دار شدن کار خود، بزدلانه می‌گریزند و در پیشگاه افکار عمومی از این جنایات دفاع نمی کنند؟

 

حقوق بشر در مانیفست علی(ع) و برخی از مقامات جمهوری اسلامی!؟؛ علی اکبر اعلمی

پیش از اینکه از مفاد بیانیه جهانی حقوق بشر آگاه شوم برای نخستین بار احترام به حقوق بشر را عملا در الگوی رفتاری و مانیفست علی(ع) تجربه کردم و به این نتیجه خوشایند رسیدم که احترام به کرامت فطری همه اعضای خانواده بشری و حقوق برابر و سلب‌ناپذیر آنان، نه تنها اساس آزادی، عدالت و صلح می باشد بلکه دستمایه آموزه های دینی هم هست.

 

از علی آموختم که رعایت حرمت و حقوق خوارج نیز که سرسخت ترین دشمنان امام محسوب می شدند و از تحقیر و دشنام های ركیك علیه او دریغ نمی ورزیدند محترم است. در مانیفست علی حتی نسبت به دشمنان شناخته شده وی هم مادامی که با شمشیر برهنه علیه دولت عدالت نشوریده اند و به جنگ و نهب روی نیاورده اند باید مدارا کرده و حقوق آنانرا نیز همچون سایر مستمری بگیران حکومت تامین نمود.

 

در واقع زمانی که دانستم علی به عنوان ولی امر مسلمین ترجمان مهربانی و اغماض حاکمان با مخالفان سیاسی خود بوده و در برخورد با دشمنان قسم خورده اش نظیر مروان بن حکم و سعید بن عاص که از رهبران اصلی جنگ جمل و مخالفان سرسخت وی محسوب می شدند و نیز عبدالله بن زبیر که در ملاءعام بدترین ناسزاها را به امام می‏گفت ،طریق ملاطفت و گذشت را در پیش می گرفت و مادامیکه خوارج علیه او قیام مسلحانه نکرده بودند با آنها نیز کاملا مدارا کرده و حقوقشان را از بیت المال می پرداخت و آزادیشان را مطلقا محدود نمی ساخت و حتی پس از آنکه علیه وی قیام کرده و در اثر شکست پا بفرار می گذارند ،به هیچوجه اجازه تعقیب آنانرا نمی دهد ، آنگاه به اوج تساهل و تسامح و احترام به حقوق بشر و عطوفت و رافت انسانی در اسلام و مرام علی پی بردم!

اعتراض به مرگ‌های مشکوک در زندان‌های ایران

فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران:

21 ژانویه 2008
شماره‌ی 17، دی 1386 / ژانویه 2008- دورنمای اصلاحات
"فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر (FIDH) و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران (LDDHI) قویا از دولتمردان جمهوری اسلامی می خواهند که در مورد مرگ آقای ابراهیم لطف اللهی در زندان تحقیق و رسیدگی کنند. به علاوه، فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران مراتب نگرانی شدید خود را نسبت به دستگیری‌های روزافزون فعالان دانشجویی و مدافعان حقوق زنان طی ماه‌های اخیر اعلام می‌دارند"
Syndicate content