Skip navigation.
Home

حقوق زن و اسلام

مجموعه اخبار و گزارشات و مقالات در مورد حقوق زن و اسلام

فکرو ذکر بنیادگرایان مذهبی، بدن زنان است، شهلا شفیق

در سال ٢٠١٦ موضوع اسلام و اسلاميسم همچنان از مباحث داغ رسانه های عمومی در فرانسه است. روزنامه اومانیته، يکی از معتبرترين روزنامه‌های سراسری فرانسه، با گرايش چپ ، به تازگی ( جمعه ٢١ اکتبر) مصاحبه ای با شهلا شفیق منتشر کرد که توجه فراوانی برانگيخت. ترجمه فارسی اين مصاحبه را می خوانيد

ترکیب فمینیسم و اسلام: شکستن یک تابو در جوامع اسلامی / فریده ماشینی

farideh_mashini.jpg

بحث «فمینیسم اسلامی» و ترکیب این دو واژه با یکدیگر، تاکنون موافقان و مخالفان بسیاری در جنبش زنان را به اظهار نظر واداشته است. برخی بر این تصورند که افزودن پسوند «اسلام» به «فمینیسم» و ترکیب این دو واژه با یکدیگر و استخراج «فمینیسم اسلامی»، شاید نتواند بر هیچ یک از این دو واژه ارزشی بیافزاید.  برخی دیگر از پژوهشگران نیز چنین ترکیبی را ممتنع می دانند. از این رو در این مقاله بنا دارم که در خصوص چنین امکانی به این بحث بپردازم که اساساَ آیا چنین درهم آمیختگی امکان پذیر است یا نه؟

حجاب قرآنی و دادگاه نسرین ستوده

مهندس ژیلا شریعت پناهی

جنسیت در اسلام : نیاز به شفافیت

DrZiba_Mirhoseini.jpg
دکتر زیبا میرحسینی
13 مهر 1389
 

 

«فمینیسم اسلامی»، طرحی برای آزادی زنان مسلمان

گفتگو با زیبا میرحسینی / ترجمه آزاده دواچی -17 خرداد 1389

جستاری پیرامون حجاب

یکسد و پنجاه سال است که گفتگو بر سر حجاب، با چالش مدرنیته و آزادی در ایران درهم تنیده است. در آستانه هفدهم دیماه هرسال هم، گروهی از هم میهنان ما، برگرفتن اجباری حجاب را که بیش از شش سال ماندگاری نداشته، سرآغاز رهایی زن ایرانی می خوانند. درسوی دیگرهم، بخشی از آن ها که در گذشته به آن رفتار می توفیدند و آن را دشمنی با باورهای دینی مردم برمی شمردند، اینک سی سال است که با خشن ترین رفتار، حجاب را اجباری ساخته و آن را نشانه «عفت» و «نجابت» زن می خوانند.

بخش یکم

یکسد و پنجاه سال است که گفتگو بر سر حجاب، با چالش مدرنیته و آزادی در ایران درهم تنیده است. در آستانه هفدهم دیماه هرسال هم، گروهی از هم میهنان ما، برگرفتن اجباری حجاب را که بیش از شش سال ماندگاری نداشته، سرآغاز رهایی زن ایرانی می خوانند. درسوی دیگرهم، بخشی از آن ها که در گذشته به آن رفتار می توفیدند و آن را دشمنی با باورهای دینی مردم برمی شمردند، اینک سی سال است که با خشن ترین رفتار، حجاب را اجباری ساخته و آن را نشانه «عفت» و «نجابت» زن می خوانند. راستی هم این است که در این سی سال، اگرچه حجاب اجباری آشکارترین نماد چیرگی خودکامگی دینی در ایران بوده؛ بسیاری از پشتیبانان دموکراسی و حقوق بشر هم از کنار آن گذشته اند و گاه رودر رویی با این دیدنی ترین جلوه دربند بودن زن ایرانی را، کاری کناری و گذشتنی دانسته اند. سی سال پیش هم بسیاری از کسانی که سودای برابری و آزادی می داشتند، دربرابر چادرکشیدن بر سر زنان ایران، خاموشی گزیدند و به ایستادگی در برابر این نخستین یورش پاسداران خودکامگی دینی به آزادی های فردی بهایی ندادند. اینک فرومایگی در پاسداری از حجاب اجباری به جایی رسیده که حجت الاسلام قرائتی، رئیس ستاد نماز جمعه کشور می گوید «شما جنس مرغوب را در كادو مى پیچید، روى تلویزیون پارچه مى اندازید، کتاب قیمتى را جلد مى كنید، طلا و جواهرات را ساده در دسترس قرار نمى دهید. بنابر این جلد وحجاب نشانه ارزش است!» شوربختا که روحانی گسسته از این اندیشه هم که از شمار «روشنفکران دینی» است، هنوز بر این باور است که در سال های نخست جمهوری اسلامی « کسی زنان را به نوع پوشش شان الزام نمی کرد، زنان خود انتخاب می کردند و احساس می کردند ورود در صف انقلاب لباس خاصی دارد و آن لباس دینی است. لذا آن لباس را با افتخار به تن کرد و به گذشته خود نیز پشت کرد. ما باید چنین جوّی ایجاد کنیم.»

صیغه: احتیاج یا تحقیر زن ایرانی

مدرسه فمینیستی: درباره صیغه (ازدواج موقت) تاثیر و تبعات اجتماعی و حقوقی آن بر زندگی زنان در سایت مدرسه فمینیستی مطلب متعددی منتشر شده است.

علیه نظام تبعیض

پاسخ آقای محمد رضا نیکفر به دو پرسش تغییر برای برابری:

***

پاسخ های لیزا سروش در باره نقش زنان در انتخابات

 

پاسخ های لیزا سروش

در باره نقش زنان در انتخابات

ـ سوال نقش زنان را در تعیین زعامت آینده کشور چقدر مهم می دانید؟

همان گونه که زنان نیمی از پیکر جامعه را تشکیل میدهند، شک نیست که نقش سازنده در تعیین زعیم کشور دارند ، اما با تاسف که این نقش در کشورما افغانستان با نظام چند ساله ی ما فیایی حاکم ، یک نقش سمبولیک است.

در افغانستان تعیین زعامت اکثرآ به واسطه مردان خانواده تبلیغ میشود و علت آن هم ، در قدم اول حاکمیت نیمه مطلق، یا اگر به اشتباه نرفته باشم مطلق مردان بر زندگی زنان و دوم عدم اعتماد زنان نسبت به خود شان است.

آزادی زن» وآسیب شناسی روشنفکری دینی»

محمدرضا نیکفر

این نوشته از روشنفکری دینی در دو معنا استفاده می شود: در معنایی رایج، که به امری واقع اشاره میکند؛ و در معنایی ایدهآل. روشنفکری دینی موجود هنوز در پی اثبات این مدعاست که به ذات دین عالمتر است. نوشته در مقابل آنان برمی نهد که در خطهی فرهنگی ما چیزی وجود ندارد که شایسته باشد «علم دین» نام گیرد.
اما اگر برای پرسش «علمی» خود پاسخی بطلبیم و بخواهیم نظر مؤثر و واقعی دین را دربارهی موضوع آن بدانیم، درستتر آن است که نه به روشنفکران دینی، بلکه به «علما»ی رسمی رجوع کنیم. روشنفکر دینی، در معنای ایدهآل، خود را به آن سنت پارسایی که تبری از قدرت است، متکی میکند و به جای پارادایم علم، به پارادایم اخلاق میگرود. تازه در این معناست که میتواند بر ناهمسازی روشنفکری با دیانت غلبه کند و با گزینش آزادگی، الزام روشنفکری در معنایی رادیکال را برآورده کند: دفاع بیقید وشرط از آزادی زن.
این مقاله به تقاضای برگزارکنندگان سمینار «آسيب­شناسی روشنفکری دينی» (تهران، ۱۵ شهريور ۱۳۸۶) نوشته شده است.
Syndicate content