Skip navigation.
Home

دلنوشته ها

مثنوی مرثیه هوشنگ ابتهاج درباره احسان طبری

روزگارا قصد ایمانم مکن
زآنچه می گویم پشیمانم مکن

کبریای خوبی از خوبان مگیر
فضل محبوبی ز محبوبان مگیر

گم مکن از راه پیشاهنگ را
دور دار از نام مردان ننگ را

گر بدی گیرد جهان را سربه‌سر
از دلم امید خوبی را مبر

چون ترازویم به سنجش آوری
سنگِ سودم را منه در داوری

چون که هنگام نثار آید مرا
حبّ ذاتم را مکن فرمانروا

گر دروغی بر من آرد کاستی
کج مکن راه مرا از راستی

پای اگر فرسودم و جان کاستم
آنچنان رفتم که خود می خواستم

هر چه گفتم جملگی از عشق خاست
جز حدیث عشق گفتن دل نخواست

حشمت این عشق از فرزانگی ست
عشق بی فرزانگی دیوانگی ست

دل چو با عشق و خرد همره شود

نامه کیوان رحیمیان از اساتید دانشگاه آنلاین بهاییان: به زندان می روم چون به تحصیل بهائیان کمک کرده ام

keyvan_rahimian.jpg
شهریور ۱۳۹۱

 

کیوان رحیمیان از اساتید دانشگاه آنلاین بهائیان که از سوی اجرای احکام دادسرای شهید مقدسی اوین، برای اجرای حکم پنج سال حبس تعزیری خود احضار شده است، در نامه سرگشاده خود با تاکید بر محکومیت خود تنها به سبب تدریس در دانشگاه آنلاین بهاییان بیان می دارد: "به زندان می روم چون به تحصیل بهائیان کمک کرده ام".

روا می‌دارید کسی با فرزندان شما این کند که شما با جوانان ما می‌کنید؟

هنوز بهت زده‌ام از حکم نا‌عادلانه هوشنگ فناییان که حکم ایقان شهیدی را می‌بینم ، 5 سال حبس به جهت «عضویت در گروهک غیرقانونی کمیته حق تحصیل»، «تبلیغ گسترده علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» و «عضویت در جامعه بهایی.‌»عضویت در جامعه بهاایی‌؟‌ باید خندید یا گریست؟ در کجای دنیا شخصی را صرفا به دلیل داشتن عقیده به زندان محکوم می‌کنند؟ ایقان به دلیل عضویت در جامعه بهایی باید محبوس باشد؟ یا به خاطر پی‌گیری حق تحصیل‌؟!‌ ‌نه عجیب نیست، کسانی که پای حکم پ.

مؤسّسۀ علمی آزاد - اظهارات دانشجویان

در زیر اظهارات فارغ‌التّحصیلان مؤسّسۀ علمی آزاد در مورد ارزش خدمتی که در حین محرومیّت آنان از تحصیل در دانشگاه‌های ایران به آنها ارائه شد می‌پردازیم.

ح.س.: در سال ۱۹۹۲ پس از اینکه به خاطر باورهای مذهبیم از ورود به دانشگاه محروم شدم به مؤسّسۀ علمی آزاد پیوستم تا در رشتۀ مهندسی راه و ساختمان تحصیل کنم. با اینکه در هنگام فارغ‌التّحصیلی هیچ مدرکی به ما داده نمی‌شد و هیچ موقعیّتی برای استخدام در سازمان‌های دولتی نداشتیم، عشق به فراگیری و لزوم آموزش برای هر فرد مرا وادار کرد تا برای بالا بردن سطح آموزش خود تلاش کنم. فقدان تسهیلات آموزشی از قبیل استاد، دسترسی منظّم به مرّبی، کتابخانه و غیره آموزش را مشکل می‌کرد، امّا عشق، فداکاری و از خود‌گذشتگی معلّمین ما که بدون هیچ‌گونه چشم‌داشت مادّی زحمت می‌کشیدند تا سطح آموزش علمی جوانان‌مان را ارتقا دهند انگیزه‌ای در من به وجود آورد تا با کسانی که از تسهیلات دانشگاهی مطلوبی برخوردار بودند رقابت کنم.

ف.ن.: وقتی درسال ۱۹۹۲ به برنامۀ‌ مهندسی راه و ساختمان مؤسّسۀ علمی آزاد پیوستم این مؤسّسه فقط جنبشی بود مرّکّب از چند صد دانشجو و ده‌ها انسان متعهّد که قیام کرده بودند تا با استفاده از دانش خود به دیگران آموزش دهند.

برای من به عنوان یکی از نامزدهای گروه ایرانی برای شرکت در مسابقه ریاضی که قرار بود بتوانم بدون شرکت در آزمون ورودی در هر برنامۀ دانشگاه وارد شوم امّا از تحصیلات عالی محروم شده بودم، مؤسّسۀ علمی آزاد یک چالش بود، چالشی که به سیاست‌گذاران ثابت کنم که بستن درهای ترقّی به روی یک جامعۀ زنده غیر ممکن است، و اگرچه ممکن است یک در بسته شود امّا خداوند درهای دیگر را باز خواهد کرد. این زمانی معلوم شد که من در سال ۲۰۰ دربرنامۀ فوق لیسانس دانشگاه اتاوا در کانادا پذیرفته شدم.

شعری در رابطه با بازداشت مسوولین دانشگاه آنلاین بهائیان

1e7d03325e_thumb_medium157_152.jpg

پس از انقلاب فرهنگی سال ۱۳۵۹ و اخراج بسیاری از دانشجویان و اساتید از جمله دانشجویان بهائی به علت اعتقاد به آئین بهائی و عدم کتمان آن و برای رفع محرومیت آن ها از تحصیل، دانشگاه علمی آزاد بهاییان(BIHE) در سال ۱۳۶۶ توسط جامعه بهائیان ایران تأسیس شد. در مهرماه ۱۳۷۷ مأمورین امنیتی با ورود به محل کلاس ها و امتحانات این مؤسسه اقدام به ضبط وسایل آموزشی، برگه‌های امتحانی و کامپیوترها کردند. همین طور ساختمان های این دانشگاه یک بار در سال ۸۶ پلمپ و تعدادی از آن ها مصادره شد. به دنبال این فشارها، این دانشگاه روند تحصیل به صورت آنلاین را در پیش گرفت.

همچنین در روزهای ابتدایی ماه خرداد سال جاری، نیروهای امنیتی وزارت اطلاعات با ورود به منازل عده ی زیادی از مسوولین علمی دانشگاه آنلاین بهائیان "بی آی اچ ای" و ضبط کتب، رایانه ها و سایر وسایل شخصی، بیش از ۱۶ نفر از آن ها را بازداشت کردند.

شاید شما یادتان نیاید

شاید شما یادتان نیاید زمانی که انقلاب فرهنگی شد و همه دانشجویان و اساتید بهایی را از دانشگاه های دولتی ایران اخراج کردند.

شاید شما یادتان نیاید زمانی که موسسه علمی آزاد, می خواست شروع به کار بکند و خیلی ها فکر می کردند که تاسیس همچین موسسه ای غیر ممکنه

شاید شما یادتان نیاید که موسسه علمی آزاد, با چه زحمتی به بقای خودش با دو یا سه رشته محدود اولیه,ادامه داد و سعی کرد جایگاهی باشد برای بالندگی و اعلام حضور جامعه بهایی ایران

شاید شما یادتان نیاید هرکس هر رشته ای که دوست داشت, مجبور بود عمران یا شیمی بخواند

شاید شما یادتان نیاید که کلاسهای این موسسه در منازل احبا برگزار می شد و همه از سرتاسر ایران جهت دوره های حضوری به طهران می آمدند

تفکراتی دربارۀ دستگیری های مؤسسۀ آموزش عالی بهائی

ادراک یکی از مهم ترین الطافی است که خداوند به افراد انسانی بخشیده است. آرزو و میل به دانش جویی و افزایش درک یکی از نیروهایی است که به وجود انسان انگیزه می دهد، نیروی که به زندگی معنا می بخشد. ارائۀ دانسته ها به دیگران و کمک به آنها برای افزایش درک خود یکی از تمایلات طبیعی هر فرد انسانی است. این که به کسی گفته شود یاد نگیرد یا دانسته هایش را به دیگران آموزش ندهد، تلویحاً به معنای گرفتن حق انسان بودن از او است.

سرنادی تلخ و شیرین!

نام: موسسه علمی آزاد
سن: 24 سال

یکی بود یکی نبود... غیر از خدای مهربون هیچ کس نبود... خوب یعنی به مهربونی خدا کسی نبود ولی خیلی ها هم بودند که واقعا خاص و از خودگذشته بودند. خیلی ها بودند که شب و روز و خوشی و راحتی شون رو وقف پیشرفت بقیه می کردند. وقف پر کردن چاله های محبت و عدالت. خیلی ها بودند که سرمایه دانش و تخصص خودشون رو بی چشم داشت در اختیار کسانی می گذاشتند که تشنه علم و آموزش بودند. آنها در پاسخ به یک به عدالتی، دانشگاهی تاسیس کرده بودند و پس از کار روزانه، دانشکده های اون با همه زیر مجموعه هایش را مدیریت می کردند و خم به ابرو نمی آوردند. کسانی پیدا می شدند که در کمال فروتنی پای درد دل دانشجویان می نشستند و در خواستشان هر چه بود آنان را مایوس ترک نمی کردند. کسانی بودند که قلبشان به اندازه تک تک دانشجویان یک دانشگاه جا داشت و خاطرشان موفقیت ها و دغدغه های هیچ کس را از یاد نمی برد. به هر دانشجویی که می رسیدند، اشعه ای از تشویق را چاشنی یک مکالمه دوستانه می کردند و به او انگیزه و دور نمای برداشتن قدم هایی بلندتر هدیه می دادند.

نامه سرگشاده به وزیر سازمان اطلاعات و رییس قوه ی قضاییه

با سلام خدمت وزیر محترم سازمان اطلاعات و رییس عزیز قوه ی قضاییه

همانطور که واقفید ، پس از نقض آشکار حقوق بشر و قانون اساسی در رابطه با حق تحصیل ، حقی که قانون اساسی در اصول 19 و 20 ، آن را برای همه یکسان فرض کرده و در اختیار قشر خاصی از جامعه به عنوان قشر برتر قرار نداده است، اکنون اقدام به خدشه وارد کردن به موسسه شده است که تنها هدف آن کسب علم و تزیید معرفت برای دانشجویان بهایی محروم از تحصیل است و این کار با دستگیری و تهمت وارد کردن به چندی از اعضای این سیستم انجام شده است.

( اصل 19 :مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهد بود.
اصل 20 :همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت و موازین اسلام برخوردارند. )

برنامه های منظم و نابهنگام مسئولین ، در دستگیری چندی از اعضای خادم موسسه علمی و تفتیش منازل و دفاترکار آنها ، نشانه ی دیگری از غفلت مسئولین امور از نیروی علمی مبتکرانه ای است که میتواند موجب پیشرفت علم در این سرزمین شود. نیرویی که محرکان آن ، دانشجویانی هستند که با سطح علمی بالا، دانشگاههای معتبردنیا خواهان به خدمت گرفتن انها هستند . شاعر گرانمایه گفته است : " تاجر بی متاع بی مایه ، خود ببندد دکان خود تو مبند " . این دستگیری ها و آزار و اذیت ها ، برای ما دانشجویان این موسسه ، مایه ی افتخار است ، چرا که عظمت و با متاع بودن این سیستم را بیش از پیش برای ما اثبات میکند.

در برابر فشارها مثل فنر باشیم!

«عکس العمل بعضی از مردم در مقابل رنج و عذاب قیام بر علیه ظالم ستمگر است، برخی دیگر چاره ای جز فرار ندارند و گروهی نیز تسلیم سرنوشت خود می شوند. در حالی که مردم ستمدیدۀ دنیا اغلب قربانی نیروهای پراکندۀ ظلم و ستم هستند، اما شما به وضوح می دانید که چرا این مشکلات و ناملایمات را تحمل می نمایید و بدین ترتیب عکس العمل شما نیز باید بهمان درجه روشن و واضح باشد.» «واکنش صحیح در مقابل ظلم نه قبول خواسته‌های سرکوب‌گران است و نه پیروی از خوی و روش آنان. نفوسی که گرفتار جور و ستم هستند می‌توانند با اتّکا به قدرتی درونی که روح انسان را از آسیب کینه و نفرت محفوظ می‌دارد و موجب تداوم رفتار منطقی و اخلاقی می‌شود، ورای ظلم و عدوان بنگرند و بر آن فائق آیند.» «شایستۀ شما عزیزان این است که با همان روحیۀ استقامت سازنده که اسلاف روحانی شما در مقابل تزویر دشمنان از خود نشان دادند بر تضییقات واردۀ حالیه فائق آیید.» (۱)

Syndicate content