ویژه نامه ها

مقالات و مباحث نظری
 

این صبح‌های زنجیری

hesam_firuzi دکتر حسام فیروزی را انگار قراری است که هر سال در آستانه‌ی سال نو به خلوت‌گاه بی‌آیین اوین برود و این دل دردمند را به دردی بیش‌تر بیالاید. این نمی‌دانم چندمین سالی است که اوین و اوین‌صفتان آغوش به رویش در ماه اسفند می‌گشایند. خاطرم هست که همین اسفند گذشته قرار به زندانی شدن و تحمل حکم ناعادلانه‌اش بود که برای‌اش پیشاپیش سال نو مبارکی گفتم و چند ساعت مانده تا درهای اوین به رویش باز شود؛ برای‌اش نوشتم:

کاوه کرمانشاهی اسیر در پای بیستون

طاهره خرمی

امروز کاوه مظهر مظلومیت دو نسل است.

نسلی که غربیانه به مسلخ کشانده شد و نسلی که مظلومانه به سلاخ خانه های سلطان کشانده شده و می شوند.

جامعه بهائی، حقوق بشر، و ساختن هویت نوین ایرانی

پیام اخوان

ایرانی بودن به چه معناست؟ انسان بودن به چه معناست؟ اینها پرسشهایی است که ملت ایران در این بُرهه سرنوشت‌ساز از تاریخ کشورمان از خود می‌پرسند. نزدیک به دو ماه پیش در لحظه‌های به یادماندنی و حیرت‌انگیزی که در خیابانهای تهران، اصفهان، شیراز، تبریز، مشهد، اهواز و دیگر شهرهای کوچک و بزرگ ایران رقم خورد، شاهد مبارزه‌ای بودیم که بسیار فراتر از رقابت سیاسی میان دو نامزد ریاست جمهوری بود. این مبازره‌‌ی مردم ایران بود برای بازیافتن روح خود؛ مبارزه برای ساختن هویتی نوین.

فیل موش خواهد زایید؛ موش را دوست داشته باشیم! شادی صدر

shadi_sadr_1 شادی صدر، فعال حقوق بشر و زنان

 

مطلب زیر، ملاحظاتی است که برای تاثیرگذاری بیشتر مدافعان حقوق بشر بر روی نشست بررسی دوره ای وضعیت حقوق بشر ایران به نظر نگارنده می رسد؛ بخصوص اینکه نگرانی های بسیاری درباره از دست رفتن این فرصت،به دلیل روشن یا متناسب نبودن استراتژی های اتخاذ شده، وجود دارد. خواندن این مطلب نسبتا طولانی را به همه کسانی که به نوعی با مساله بررسی وضعیت حقوق بشر ایران در نشست دوره ای شورای حقوق بشر، به عنوان فعال حقوق بشر و یا مخالف سیاسی درگیر هستند، توصیه می کنم.

عمادالدین باقی: در فعالیت‌های حقوق بشری دچار فقر نظری هستیم


عمادالدین باقی: در فعالیت‌های حقوق بشری دچار فقر نظری هستیم

0_emad.jpg
روز جهانی حقوق بشر بهانه‌ای شد تا با عمادالدین باقی پژوهشگر و روزنامه‌نگار که به مدت یکسال در زندان بوده، در مورد فعالیت‌های حقوق بشری او و نیز بایدهایی که در این زمینه ایران بدانها نیاز دارد به گفت و گو بنشینیم.
باقی، رئيس انجمن دفاع از حقوق زندانیان، موسس انجمن پاسداران حق حیات (فعال در زمینه لغو مجازات اعدام) و از پایه‌گذاران جمعیت زیتون (کانون صلح‌جویان) است.
او پیش از این نیز از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ به مدت سه سال به دلیل نوشتن مقالاتی در مورد قتل‌های زنجیره‌ای در روزنامه خرداد، در زندان به سر برده‌بود.
دویچه‌وله: آقای باقی امروز روز جهانی حقوق بشر است. شصت سال پیش در چنین روزی اعلامیه جهانی حقوق بشر به تصویب

مرا نجس میدانند

مرا نجس ميدانند
نگارش: عطارد
خرداد ۱۳۸۶

نه! زود قضاوت نکنید. بهیچوجه نمیخواهم بگويم که واقعيت اين نيست و ميگويم كه مرا نجس بدانيد. بسیار دیده ام و باور دارم که بعضی از افراد به حکم دین و اعتقادات و باورهايشان من و امثال مرا نجس میدانند و کاملا هم به ایشان حق میدهم. شاید هم من اگر در شرایط ایشان قرار میگرفتم و در خانواده ای مذهبی و معتقد به دیانت اسلام و معتقد به مراجع تقلید بزرگ میشدم ، همین دیدگاه را میداشتم. من خودم را از نظر ایشان نجس میدانم و این موضوع را میپذیرم و سر جنگ با این موضوع ندارم. با واقعیتها سر جنگ نمیگیرم چرا که میدانم بازنده خواهم بود. میخواهم چند کلامی با افرادیکه مرا نجس میدانند صحبتی داشته باشم. دوست دارم به مصداق توصیه پیامبر عظیم الشان، حضرت محمد(ص) ، به «ما قال» توجه شود و نه به «من قال» (حتی اگر نجس باشد).

اخلاق و سياست:حقوق بشر،حقوق شهروندان،حقوق زمامداران

عمادالدین باقی
هم ميهن
3/4/1386
درآمدسالهاست صاحب اين قلم از حقوق مخالفان سخن گفته كه اوج آن سلسله مباحثي پيرامون قتل‌هاي دگر انديشان بود و توقيف دو كتاب تراژدي دموكراسي در ايران و تاواني كه براي آنها پرداخت شد. گمان مي‌كنم براي يكبار هم كه شده بايد از حقوق زمامداران و نسبت آن با حقوق بشر سخن گفت.اين گفتاربخشي از پروژه آسيب شناسي حقوق بشر است.بايد اين نكته را خاطر نشان ساخت كه حقوق بشر فقط متعلق به اپوزيسيون نيست بلكه به پوزيسيون و اپوزيسيون به يك اندازه تعلق دارد. مي‌دانم فضا چنان قطبي شده و غبار آلوده است كه حتي همين يكبار هم مي‌تواند براي خروج جمعي از وادي انصاف كفايت كند و الزام به همين مقدمه‌چيني‌ها خود دليلي بر وجود چنين شرايط نامناسبي است. ممكن است گفته شود كه دولتمردان به قدر كافي امكانات حمايت از خويش را دارند و حقوق بشر براي دفاع از شهروندان در برابر قدرتمندان است. مشكل اينجاست كه صاحبان قدرت به بهاي تقابل يا انكار حقوق شهروندان از حقوق خويش دفاع مي‌كنند و منتقدان از موضع تقابل و انكار حقوق زمامداران از حقوق بشر و شهروند دفاع مي‌نمايند. در حاليكه مواد 1،2،6،7،10و12 اعلاميه جهاني حقوق بشر از برابري همگان با هر عقيده ،نژاديا موقعيت اجتماعي ، در برابر قانون و حمايت يكسان قانون از همگان سخن مي گويد يعني شهروند و دولتمرد در برابر قانون يكسان هستند و حقوق برابري دارند و به حيثيت و حسن شهرت هيچ كس نمي توان حمله كرد اما ما فقط شهروندان را مي‌نگريم. در همه نظام هاي حقوقي جهان اعمال مجازات حق انحصاري حكومت هاست و تنها سخن در اعمال مجازات عادلانه است نه اصل انحصاري بودن اين حق و بسياري از حقوق ديگر.ما به سختي نيازمند يك آسيب‌شناسي در اين حوزه هستيم كه تقرير آن شهامت مي‌طلبد. سزاوار است خوانندگان بي پيشداوري و همدلانه و توام با بازانديشي و فارغ از فضاي قطبي شده كنوني و فارغ از مصداق تا پايان اين نوشتار را تعقيب كنند. به اين دليل فارغ از مصداق كه اگر امروز يك دولت يا دولتمردان دموكراتيك بر اريكه قدرت بودند حساسيتي كه پيش بيني مي گردد، بر انگيخته نمي‌شد و چون با رييس دولت و يا نمايندگان كنوني تطبيق شود مناقشه‌ها برمي‌خيزد. مايلم خواننده ارجمند بيش از هر چيز آنرا يك نظريه عام و كلي انگارد.
Syndicate content