Skip navigation.
Home

رسانه:مبارزه ای برای حقوق زنان در ایران

women-rights.jpg

آبان 1391

 

ایران این هفته در رقابت های مقدماتی جام جهانی 2014 حریف مورد علاقه اش کره را شکست داد ولی این تنها مبارزه ای نبود که در ورزشگاه آزادی تهران جریان داشت. همزمان مبارزه زنان برای به دست آوردن حق حضور در مسابقات فوتبال در جمهوری اسلامی پیکار بی امان دیگری بود.

فاطمه اختصاری و شبنم کاظمی با پوشیدن لباس مردانه تغییر قیافه دادند تا بتوانند به طور پنهانی و در حقیقت غیرقانونی، برای تماشای بازی به ورزشگاه راه یابند. پس از مسابقه چهره آن ها و علامت پیروزی که در عکس نشان می دهند در یک وبلاگ ایرانی منتشر شد. آن ها در کنار آقایانی عکس گرفته اند که به نظر می رسد دوستانشان باشند، با پرچم ایران در دستشان و علامت پیروزی که نشان داده اند.

شعری تصویرشان را همراهی می کند: «یک روز رویایی در کنار بچه های کارگاه در ورزشگاه «آزادی» با هم نام «ایران» را فریاد زدیم و ناامید نشدیم تا لحظه ی پیروزی. به امید روزهایی خوب ِ خوب برای ایران. خوشحالم که مردمم لحظاتی ولو اندک، شادی را دوباره تجربه کردند. و خوشحالم که مثل همیشه در کنارشان بودم و بودیم.» (پس از این ماجرا وبلاگ مورد نظر در پرشین بلاگ فیلتر و دسترسی نویسنده این وبلاگ نیز به صفحه اش مسدود شد.)

پیش تر نیز اعلام تمایل آشکار فدراسیون فوتبال ایران که می خواست زنان را برای تماشای بازی های قهرمانی آسیا در تابستانی که گذشت به استادیوم راه دهد بحث قابل توجهی بر روی شبکه های ایرانی و رسانه های پر بیننده برانگیخته بود. این بار نیز سرپیچی این دو بانو از پوشش زنانه و قانون عدم حضور زنان در ورزشگاه، بسیاری را به ستایش شجاعتشان واداشت.

این اقدام، اعتراضی به شرایط روان گسیخته فوتبال زنان در جمهوری اسلامی است که در آن زنان با رعایت احکام پوشش اسلامی، و با آن که مجاز به بازی در برابر تماشاگران زن هستند ولی ورودشان به ورزشگاه به عنوان تماشاگر و در کنار دیگر تماشاگران مرد ممنوع است.

اعتراض اخیر تلاش های نیم دهه گذشته زنان فوتبال دوست را احیا کرد که ممنوعیت ورود زنان را با پوشیدن لباس مردانه نادیده می گرفتند و به ورزشگاه راه می یافتند. این تلاش ها در فیلمی به نام «آفساید» ساخته جعفر پناهی به تصویر کشیده شده است. وی اکنون شش سال حکم زندان خود را به اتهام «تبلیغ علیه جمهوری اسلامی» سپری می کند. آقای پناهی، یکی از چهره های کلیدی سینمای ایران در جنبش موج نو، از ساخت فیلم، سفر و گفتگو با رسانه ها برای یک دوره 20 ساله محروم شده است.

آفساید، داستان خیالی شش دختر است که به خاطر پوشیدن لباس مبدل مردانه و ورود قاچاقی به ورزشگاه برای تماشای بازی تیم ملی ایران و بحرین به دست پلیس دستگیر می شوند. شیرین، فیلم دیگری است که داستان دختری را بازگو می کند که به خاطر عشق و علاقه اش به فوتبال از مدرسه اخراج شده است. این کمپین با تلاش گروه کوچکی از زنان راه اندازی شد و در سال 2006 احمدی نژاد را برانگیخت که ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه ها را لغو کند. همین ماجرا باعث اختلافاتی میان وی با برخی مراجع شد.

آیت الله العظمی فاضل لنکرانی در آن زمان استدلال کرد که «جایز نیست زنان حتی به دلیلی غیر از ارضای نفسانیات به بدن یک مرد نگاه کنند.»

برخی منابع نزدیک به دولت ایران بر این باورند که با این وجود آقای خامنه ای ممکن است در مورد مسئله حضور زنان در مسابقات فوتبال پیش از انتخابات سال آینده از خود نرمش نشان دهد. به گفته یک منبع معتبر، «با توجه به وضعیت اقتصادی، خامنه ای نیاز دارد در کفه گروه های اجتماعی چیزی بگذارد.»

سولماز شریف، سردبیر مجله آنلاین ورزشی شیرزنان، در هافینگتون پست به توضیح تناقضات ذاتی در سیاست ایران می پردازد؛ این که چگونه به تیم والیبال زنان اجازه داده شد در برابر تماشاگران مختلط در بازی های المپیک لندن به رقابت بپردازند. سردبیر شیرزنان، این مجله را پس از رد درخواست مجوز گشایش مجله کاغذی تاسیس کرده بود.

خانم شریف می نویسد: اگرچه دولت ایران به برخی از تیم های ورزشی زنان اجازه شرکت در مسابقات بین المللی را داده است ولی حضور آنان را در رقابت های داخلی به شدت محدود می کند. مثلا به مردان اجازه داده شد که بازی زنان را تماشا کنند. چنین مسئله ای پرسش هایی را درباره هدف های مقامات ورزشی ایران بر می انگیزد: اگر بازی زنان در برابر تماشاچیان بین المللی «به اندازه کافی اسلامی» است، پس چرا نمی توانند در ایران بازی کنند؟ و اگر شرکت زنان در رقابت های بین المللی همه الزامات شرعی را براورده نمی کند، پس آیا دولت ایران صرفا به خاطر پرهیز از فشارهای بین المللی با چنین چیزی موافقت کرده است؟

وقتی کنفدراسیون فوتبال آسیا تابستان امسال بر خلاف انتظارها نتوانست استاندارهای خود را در ایران به اجرا بگذارد امید بسیاری نقش بر آب شد. کنفدراسیون اعلام کرد که زنان برای بازی های زیر 16 سال در ایران اجازه ورود به ورزشگاه ورزشگاه ها را خواهند داشت. (و در واقع با محدودیت های ایران کنار آمد-م)

با این همه هنگامی که خبرگزاری شیعه شفقنا به نقل از شین مانگل، سرپرست تیم ملی اعلام کرد که تاکنون، همان گونه که کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز نگران است، درباره حضور مردان و زنان در ورزشگاه ها هیچ گونه تبعیض جنسیتی به اجرا گذاشته نخواهد شد.

کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کرد که علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران اطمینان داده است که ورزشگاه ها در ایران بر اساس قوانین کنفدراسیون رفتار خواهند کرد. کنفدراسیون فوتبال آسیا به نقل از آقای کفاشیان اعلام کرد که بر اساس دستور کار گروه های مسابقات در ایران، فدراسیون فوتبال ایران به طور کامل و همه جانبه آماده پیروی از همه دستور العمل ها و الزامات کنفدراسیون خواهد بود.

رئیس فوتبال ایران موضع خود را طی اظهاراتی در روزنامه اصلاح طلب شرق ایران تکرار کرد. دیدگاه وی در سرمقاله این روزنامه چنین آمده است: «مسابقات قهرمانی جوانان می تواند تغییر بزرگی در فوتبال ایران ایجاد کند. این فرصت بسیار خوبی است.»

در یک نمونه نادر در سال گذشته به مناسبت مرگ ناصر حجازی، مدافع بین المللی حضور زنان به ورزشگاه آزادی راه داده شدند. ناصر حجازی در آخرین روزهای خود به خاطر انتقاد صریح از سیاست های اقتصادی آقای احمدی نژاد در عرصه بین الملل نیز چون داخل ایران مورد تحسین همگان قرار گرفته بود.

این مراسم به نمایش اعتراض ضد احمدینژاد تبدیل شد و جمعیت فریاد می زد: «خداحافظ حجازی با غیرت، خداحافظ حرف تو حرف ملت...» در اواخر سال 1997 در تهران، حدود 5000 زن در اعتراض به ورزشگاه یورش بردند و ممنوعیت حضور زنان را به جشن انقلابی اولین راه یابی ایران به جام جهانی تبدیل کردند. این اعتراض یک ماه پس از انتخاب محمد خاتمی به عنوان رئیس جمهور رخ داد، زمانی که انتظار می رفت فضا آزادتر شده باشد. مرد و زن با هم در خیابان به رقص و شادی پرداختند و موسیقی های ممنوع و آهنگ های ملی را دسته جمعی خواندند. شش ماه پس از آن، بار دیگر وقتی ایران ایالات متحده را شکست داد نیز چنین اتفاقی تکرار شد.

از دیدگاه آزادی بیان، ورزشگاه های فوتبال اکنون تقریبا به اندازه اینترنت در ایران اهمیت دارد. اعتراض در آن فضا امن تر است چرا که پلیس نمی تواند هزاران نفر را یکجا دستگیر کند. دولت مسابقات بسیاری را در برنامه های تلویزیونی به صورت زنده پخش می کند و مردم از آن به عنوان سکویی برای مقاومت بهره می برند.

یک خبرنگار ورزشی ایرانی می گوید: «آنان به دوربین شعار نشان می دهند و ترانه های اعتراض آمیز می خوانند. به همین دلیل اکنون بعضی از بازی ها بدون صدا پخش می شود.»

جیمز ام دورسی عضو ارشد بنیادآموزشی پژوهش های بین الملل در دانشگاه فنی نانیانگ سنگاپور و نویسنده وبلاگ جهان آشفته فوتبال خاور میانه است.

از: جیمز ام دورسی // در: میدل ایست آنلاین، سنگاپور//ایران در جهان

توضیح عکس: دو زن با پوشیدن لباس مردانه،قوانین ممنوعیت حضور زنان در مسابقه های فوتبال و محدودیت های پوشش در ایران را نادیده گرفته اند.

6 آبان 1391

منبع:  پارس دیلی نیوز

 

 

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options